دیار یار
به نام خودش سلام ” بار الها‼ ترا سپاس بر نعمت سلامتی بدن که همیشه در آن عمر میگذرانم و سپاس تراست بر بیماری و بلایی که (هم اکنون) در بدنم پدید آورده ای و نمی دانم ای خدای من کدام یک از این دو حالت به شکر تو شایسته تر است در کدام یک از این دو وقت حمد وسپاس تو سزاواز تر می باشد؟آیا در وقت سلامتی که در آن حال از نعمت های پاکیزه ات گوارای وجودم کردی و بدانهامرا نیرو دادی تا بر طا عتت توفیق یابم و یا زمان بیماری که به واسطه آن مرا(از آلودگی گناهان) رهانیده و نعمت هایی که (در قالب درد) به من تحفه داده ای تا بار گناهانی را که بر دوشم سنگینی کرده سبک نماید واز بدی هاییکه در آن غوطه ور شده ام پاک سازد و برای فرا گرفتن توبه آگاهم کند وتذکر ویاکرد نعمت گذشته را سبب زدودن گناهان بزرگم نماید؟ ودر خلال ایام بیماری دو فرشته ی نویسنده اعمال در پرونده ام اعمالی را نوشته اند که نه هیچ دلی در آن اندیشیده ونه هیچ زبانی از آن سخن گفته ونه هیچ اندامی برای آن تحمل و رنجی کرده است بلکه (همه اینها فقط از باب) فضل واحسان تو بر من نوشته شده است .پس بر محمد(ص) وآل او درود فرست و آنچه را بر من پسندیده ای محبوب من گردان و بدی های پیشینه ام را از من محو کن و شیرینی تندرستی را بر من باز گردان و خنکای سلامت را بر من بچشان.“ دعای ۱۵ صحیفه سجادیه
